Τέλος εποχής για την κυβερνητική αμεριμνησία και την αντιπολιτευτική ιλαροτραγωδία...

Η σύγχρονη Ελλάδα είναι σίγουρα απ' τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες όπου η απεριόριστη επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος μερίδας πολιτών της έρχεται σε ευθεία σύγκρουση, εδώ και χρόνια, με το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου. Μια απ' τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες όπου το κράτος (πολιτική έκφραση του εθνικού συνόλου που έχει το μονοπώλιο χρήσης νόμιμης εξουσίας επ' αυτού) εκδηλώνει διαχρονικά την αδυναμία του να ελέγξει τις ιδιωτικές τάσεις για κέρδος απ' τη στιγμή που τις κατοχυρώνει θεσμικά και τις ενισχύει προγραμματικά με την εντύπωση ότι συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη του τόπου. Σ' αυτήν τη βάση της κοινωνικής δομής στην Ελλάδα που ανατροφοδοτεί ανέκαθεν την τάση των λίγων για αλόγιστο και ανεξέλεγκτο ιδιωτικό πλουτισμό(άγρια εκμετάλλευση των στοιχείων της φύσης, θαλασσών, ποταμών κλπ, από βιομηχανικές μονάδες και μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις με σκοπό το υλικό κέρδος των ιδιοκτητών τους) βρίσκεται η αιτία της σταδιακής υποτίμησης της αξίας του περιβάλλοντος στ...